ვინ არის ოჯახის წევრი
ევროკავშირის მოქალაქის (ასევე ევროეკონომიკური სივრცისა და შვეიცარიის) ოჯახის წევრია (ევროკავშირის მოქალაქეთა შესვლის შესახებ კანონის მუხლი 2 პუნქტი 4 ასო a):
- მეუღლე,
- ევროკავშირის მოქალაქის ან მისი მეუღლის შთამომავალი, 21 წლამდე ასაკის ან მათ რჩენაზე მყოფი,
- ევროკავშირის მოქალაქის ან მისი მეუღლის ზემო შტოს ნათესავი (მშობელი, ბაბუა), რომელიც მათ რჩენაზეა,
- ევროკავშირის არასრულწლოვანი მოქალაქის მშობელი, რომელიც მას ფაქტობრივად უვლის და ირჩენს.
პოლონეთის მოქალაქის ოჯახის წევრი ამ წესებით სარგებლობს მხოლოდ გამონაკლის შემთხვევებში, მაგალითად, როცა პოლონეთის მოქალაქე პოლონეთში ბრუნდება ევროკავშირის სხვა ქვეყანაში ცხოვრების შემდეგ (მუხლი 2 პუნქტი 4 ასო b). ჩვეულებრივ, ის იღებს პოლონეთის მოქალაქის მეუღლის ნებართვას.
ოჯახის წევრის ბარათი
- თუ პოლონეთში 3 თვეზე მეტხანს რჩებით, უნდა მიიღოთ ოჯახის წევრის ბარათი (მუხლი 20 ნაწილი 1).
- განაცხადს პირადად წარადგენთ ვოევოდასთან არაუგვიანეს იმ მომდევნო დღისა, როცა გავა 3 თვე შესვლიდან (მუხლი 21 ნაწილი 2 და მუხლი 39 ნაწილი 1). დადასტურებას განაცხადის შეტანის შესახებ მაშინვე იღებთ (მუხლი 21 ნაწილი 5).
- ვოევოდა ბარათს გასცემს განაცხადიდან არაუგვიანეს 6 თვისა (მუხლი 22). ბარათი მოქმედებს 5 წლის ან უფრო მოკლე ვადით, თუ ევროკავშირის მოქალაქე უფრო მოკლე ყოფნას გეგმავს (მუხლი 30 ნაწილი 2).
- ევროკავშირის მოქალაქეთა და მათი ოჯახის წევრების ბინადრობის საქმეები არ ექვემდებარება სახელმწიფო ბაჟს (სახელმწიფო ბაჟის შესახებ კანონის მუხლი 2 ნაწილი 1 პუნქტი 1 ასო j).
განქორწინება ან ევროკავშირის მოქალაქის გარდაცვალება
განქორწინების შემდეგაც ინარჩუნებთ ბინადრობის უფლებას მაშინ, მაგალითად, თუ ქორწინება სასარჩელო განცხადებამდე სულ მცირე 3 წლის განმავლობაში გრძელდებოდა, მათ შორის სულ მცირე ერთი წელი პოლონეთში, ან თუ ზრუნავთ ევროკავშირის მოქალაქის შვილებზე (მუხლი 19 ნაწილი 2). ევროკავშირის მოქალაქის გარდაცვალების შემთხვევაში - თუ პოლონეთში მასთან ერთად ცხოვრობდით სულ მცირე ერთი წელი.
5 წლის შემდეგ
ევროკავშირის მოქალაქესთან 5 წლის განუწყვეტელი ცხოვრების შემდეგ თქვენ იძენთ მუდმივი ბინადრობის უფლებას (მუხლი 43) და უნდა მიიღოთ მუდმივი ბინადრობის ბარათი, რომელიც 10 წლით მოქმედებს (მუხლი 48 ნაწილი 2 და მუხლი 55). იხილეთ: მუდმივი ბინადრობის უფლება.