Kiedy nabywasz prawo stałego pobytu
- Obywatel UE - po 5 latach nieprzerwanego pobytu w Polsce, w czasie którego spełniał warunki prawa pobytu, np. pracował albo miał środki i ubezpieczenie (art. 42 ustawy o wjeździe obywateli UE).
- Członek rodziny spoza UE - po 5 latach nieprzerwanego pobytu z obywatelem UE albo obywatelem polskim (art. 43).
- Małżonek obywatela polskiego - już po 3 latach nieprzerwanego pobytu (art. 43a).
Pracownik lub osoba pracująca na własny rachunek może nabyć prawo wcześniej, m.in. po przejściu na emeryturę albo z powodu trwałej niezdolności do pracy (art. 45).
Przerwy w pobycie
Pobyt jest nieprzerwany, jeśli przerwy nie przekroczyły łącznie 6 miesięcy w roku (art. 47 ust. 1). Dłuższy wyjazd nie przerywa pobytu, gdy wynikał z obowiązkowej służby wojskowej albo z ważnej sytuacji osobistej (np. ciąża, choroba, studia, oddelegowanie), jeśli trwał nie dłużej niż 12 kolejnych miesięcy (art. 47 ust. 2).
Dokument
- Obywatel UE dostaje na wniosek dokument potwierdzający prawo stałego pobytu (art. 48 ust. 1 i art. 49 ust. 1).
- Członek rodziny spoza UE musi uzyskać kartę stałego pobytu (art. 48 ust. 2).
- Wniosek składa się osobiście (art. 49 ust. 2). Dokument i karta są ważne 10 lat (art. 55).
Prawo stałego pobytu liczy się do uznania za obywatela polskiego, tak jak pobyt stały - zobacz uznanie za obywatela polskiego.