Kiedy masz prawo pobytu ponad 3 miesiące
Obywatel UE ma prawo pobytu dłuższego niż 3 miesiące, jeśli spełnia jeden z warunków (art. 16 ustawy o wjeździe obywateli UE):
- pracuje w Polsce albo prowadzi działalność na własny rachunek,
- ma wystarczające środki na utrzymanie siebie i rodziny oraz ubezpieczenie zdrowotne (np. w NFZ, z przepisów o koordynacji albo prywatne pokrywające koszty leczenia),
- studiuje albo odbywa szkolenie zawodowe, ma środki i ubezpieczenie,
- jest małżonkiem obywatela polskiego.
Osoba szukająca pracy może zostać dodatkowe 6 miesięcy, a dłużej - jeśli wykaże, że aktywnie szuka pracy i ma realne szanse na zatrudnienie (art. 15 ust. 1 pkt 2).
Obowiązek rejestracji
- Przy pobycie dłuższym niż 3 miesiące musisz zarejestrować pobyt (art. 20 ust. 1).
- Wniosek składasz osobiście u wojewody właściwego dla miejsca pobytu, najpóźniej w następnym dniu po upływie 3 miesięcy od wjazdu (art. 21 ust. 2 i art. 39 ust. 1).
- Do wniosku dołączasz dokumenty albo pisemne oświadczenia o spełnieniu warunków pobytu oraz aktualne fotografie i okazujesz ważny dokument podróży albo dowód tożsamości (art. 21 ust. 3 i 4).
- Zaświadczenie o zarejestrowaniu pobytu wydaje się niezwłocznie (art. 22).
Sprawy pobytu obywateli UE nie podlegają opłacie skarbowej (art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. j ustawy o opłacie skarbowej).
Utrata pracy
Po utracie pracy zachowujesz prawo pobytu m.in. w czasie choroby, przy niezamierzonym bezrobociu zarejestrowanym w urzędzie pracy albo gdy podejmujesz kształcenie (art. 17 ust. 1). Jeśli pracowałeś krócej niż rok, prawo to przy bezrobociu trwa 6 miesięcy od rejestracji w urzędzie pracy (art. 17 ust. 2).
Niezależnie od rejestracji pobytu meldujesz się w miejscu zamieszkania najpóźniej 30. dnia od przybycia - zobacz meldunek.