Karta to nie obywatelstwo

Przyznanie Karty Polaka nie oznacza nabycia obywatelstwa polskiego (art. 7 ust. 1 ustawy o Karcie Polaka). Karta ułatwia jednak drogę do obywatelstwa przez pobyt stały.

Droga przez uznanie za obywatela

  1. Pobyt stały na podstawie Karty Polaka - wniosek w MOS, bez opłaty skarbowej. Zobacz: pobyt stały na podstawie Karty Polaka.
  2. Rok nieprzerwanego pobytu w Polsce na tym zezwoleniu. Za obywatela polskiego uznaje się cudzoziemca, który przebywa w Polsce nieprzerwanie co najmniej od roku na podstawie zezwolenia na pobyt stały uzyskanego w związku z polskim pochodzeniem lub Kartą Polaka (art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy o obywatelstwie polskim). Przerwy w pobycie liczy się jak przy pobycie stałym: żadna dłuższa niż 6 miesięcy, łącznie do 10 miesięcy (art. 30 ust. 3).
  3. Język polski - urzędowe poświadczenie na poziomie co najmniej B1 albo świadectwo szkoły (art. 30 ust. 2). Zobacz: język polski B1 do obywatelstwa.
  4. Wniosek do wojewody właściwego dla miejsca zamieszkania (art. 34 i 36). Opłata skarbowa za decyzję wynosi 1 000 zł.

Przy tej podstawie ustawa nie wymaga wykazania dochodu ani tytułu do mieszkania - te warunki dotyczą innych podstaw uznania (art. 30 ust. 1 pkt 1 i 6). Szczegóły: uznanie za obywatela polskiego.

Nadanie przez Prezydenta

Posiadacz Karty Polaka może też złożyć wniosek o nadanie obywatelstwa przez Prezydenta RP. Przy wniosku składanym przez konsula nie płaci opłat konsularnych za jego przyjęcie i opracowanie dokumentacji (art. 5a ustawy o Karcie Polaka). Zobacz: nadanie obywatelstwa przez Prezydenta.

Po nabyciu obywatelstwa Karta Polaka traci ważność z mocy prawa (art. 20 ust. 1a).