Zasada

Musisz przebywać w Polsce legalnie i nieprzerwanie co najmniej 5 lat bezpośrednio przed złożeniem wniosku (art. 211 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach). Pobyt na zezwoleniu na pobyt czasowy, np. w celu pracy albo z rodziną, liczy się zwykle w całości. Wyjątki są w art. 212.

Liczy się w połowie

  • pobyt na wizie albo zezwoleniu na pobyt czasowy w celu studiów,
  • pobyt na wizie albo zezwoleniu w celu szkolenia zawodowego,
  • pobyt w trakcie postępowania o ochronę międzynarodową (art. 212 ust. 1 pkt 3). Jeśli to postępowanie trwało ponad 18 miesięcy, liczy się cały ten okres (art. 212 ust. 1 pkt 2).

Nie liczy się wcale

  • pobyt w okresie nauki (np. na zezwoleniu w celu nauki),
  • praca jako pracownik delegowany przez usługodawcę z zagranicy,
  • pobyt na zezwoleniu w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa i na zezwoleniu ze względu na krótkotrwały pobyt,
  • pobyt w trakcie postępowania o ochronę, które zakończyło się odmową,
  • pobyt w ramach małego ruchu granicznego (art. 212 ust. 2).

Przerwy i wyjazdy

Pobyt jest nieprzerwany, jeśli żadna przerwa nie trwała dłużej niż 6 miesięcy, a wszystkie przerwy razem nie przekroczyły 10 miesięcy w okresie 5 lat (art. 212 ust. 3 pkt 1). Tych limitów nie stosuje się, gdy wyjazd wynikał z pracy za granicą dla pracodawcy z siedzibą w Polsce, z towarzyszenia takiej osobie jako małżonek albo małoletnie dziecko, ze szczególnej sytuacji osobistej do 6 miesięcy albo z praktyk lub zajęć w czasie studiów w polskiej uczelni (art. 212 ust. 4).

Niebieska Karta UE

Posiadacz Niebieskiej Karty UE może doliczyć legalny pobyt w innych państwach UE na podstawie Niebieskiej Karty. Łącznie musi to być co najmniej 5 lat, w tym co najmniej 2 lata w Polsce bezpośrednio przed wnioskiem (art. 212 ust. 1 pkt 1). Przerwy w pobycie w innym państwie UE mogą wtedy trwać do 12 miesięcy, łącznie do 18 miesięcy (art. 212 ust. 3 pkt 2).

Kiedy wniosku nie złożysz

Wojewoda nie wszczyna postępowania, jeśli w dniu wniosku przebywasz w Polsce m.in. w celu studiów, szkolenia zawodowego albo nauki, na podstawie ochrony czasowej, zgody humanitarnej lub tolerowanej, albo nielegalnie (art. 213 ust. 1). Jeśli studiujesz, najpierw potrzebujesz innej podstawy pobytu, np. pracy.