Warunki

Karta Polaka może być przyznana osobie, która deklaruje przynależność do Narodu Polskiego i spełnia łącznie cztery warunki (art. 2 ust. 1 ustawy o Karcie Polaka):

  1. wykaże związek z polskością: zna przynajmniej podstawowo język polski, który uważa za język ojczysty, oraz zna i kultywuje polskie tradycje i zwyczaje,
  2. złoży pisemną deklarację przynależności do Narodu Polskiego w obecności konsula albo wojewody,
  3. wykaże, że jest narodowości polskiej albo że co najmniej jedno z rodziców lub dziadków albo dwoje pradziadków było narodowości polskiej - albo przedstawi zaświadczenie organizacji polskiej lub polonijnej o aktywnym zaangażowaniu w działalność na rzecz języka i kultury polskiej przez co najmniej ostatnie 3 lata,
  4. oświadczy, że ani ona, ani jej przodkowie nie repatriowali się z Polski na podstawie umów repatriacyjnych z lat 1944-1957 z Białoruską, Ukraińską i Litewską SRR oraz ZSRR.

Kartę może dostać także osoba, której polskie pochodzenie stwierdzono na podstawie ustawy o repatriacji, jeśli zna polski co najmniej w stopniu podstawowym (art. 2 ust. 3).

Kto nie dostanie Karty Polaka

Konsul albo wojewoda odmawia przyznania Karty m.in. osobie, która ma obywatelstwo polskie albo zezwolenie na pobyt stały w Polsce, która podała nieprawdziwe dane albo użyła fałszywych dokumentów, oraz ze względów bezpieczeństwa (art. 19).

Dzieci

Małoletni dostaje Kartę na wniosek rodziców, gdy oboje mają Kartę Polaka albo gdy ma ją jeden z rodziców, a drugi wyraził zgodę przed konsulem, notariuszem albo wojewodą (art. 16 ust. 1). Dziecko, które ukończyło 16 lat, musi samo wyrazić zgodę (art. 16 ust. 2).

Gdzie złożyć wniosek

Wniosek składasz u konsula właściwego dla Twojego miejsca zamieszkania (art. 12 ust. 2). Obywatele Ukrainy, Białorusi i Rosji oraz bezpaństwowcy z tych państw mogą złożyć go także u wojewody w Polsce (rozporządzenie Rady Ministrów, Dz.U. 2017 poz. 1900). Jakie dokumenty przygotować, opisujemy w poradniku dokumenty do Karty Polaka.